Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Aciz kalmışız!

Şu sanal ortamda neler türemiş
Virüsüne karşı aciz kalmışız!
Çok hızlı yayılmış hızlı üremiş
Sürüsüne karşı aciz kalmışız!

Kusur aramak için kurumlar var kurumlar
Araştırır durmadan, acizlerin işi bu!
Hayrete sürükleyen durumlar var durumlar!
Soruşturur durmadan acizlerin işi bu!

Bile, bile karalar, ya yutar, ya da yutmaz!

İsyana kalkışmış asi Araplar
Buna karşı durmuş Fahreddin Paşa,
Çekti nice kahır ne ıstıraplar!
Gelenleri sürmüş Fahreddin Paşa,

Adabı muaşeret

Yapraklar altında diken gizlidir
Güle yaklaşanlar çizilebilir
Samimi olmayan sizli bizlidir
En ufak bir sözden üzülebilir

Adam olamayan vali!

Oğlunu çok severmiş nasihat ediyormuş!
Zekiydi yaramazdı okula gidiyormuş
Ama hükmünü vermiş ona şöyle diyormuş
Sen adam olamazsın deyip çıkışıyordu!

Ağlayarak dünyaya gelir bütün bebekler…
Acaba neden, niçin buna kafa yoralım
Kim bilir; biliyordu onu nice dert bekler
Bu konuyu düşünüp neticeye varalım!

Belki de biri ona dünyayı anlatmıştı

Bizans kalıntısı, şahsiyetsizler
Bel altı vuruyor, ah Ayasofya’m!
Onursuz, şerefsiz, haysiyetsizler
Hayaller kuruyor, ah Ayasofya’m!

Gurbet elde hasret içre geçti bütün yıllarım
Her anımda her nefeste ah dedim aman dedim!
Gençlik uçmuş, hazan çökmüş beyaz olmuş kıllarım
Tutsak kaldım bu kafeste vah dedim aman dedim

Değişmedi makus talih her sefer tökezledim

Daha iyi bir gelecek düşleyip
Yıllar yılı gurbet elde çalıştım
Daha baştan işe yanlış başlayıp

Öyle bir hasret ki dayanılmıyor
Canımız yanıyor, acı gurbette!
Burada ezanla uyanılmıyor!
İçimiz kanıyor, acı gurbette!

Felek esir etti birkaç dinara