Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İmam Efendi bir gün namazı kıldırırken
Kaçırıvermiş idi başını kaldırırken

O kadar utanmış ki, namazı terk eyledi,

At it ile, çakal, sırtlan, tilkiyle
Bile yürür dostlar izler apayrı
Mantık dışı gelir güncel bilgiyle
Zevahirden değil özler apayrı

Allah’ın Nuruyla Bakar inanan

Kafan karışıksa birçok konuda
Batılı terk eyle Hak sana yeter
Fazla bilmiyorsan onu bunu da
Haramdan elini çek sana yeter

Allah Rahman, Rahimdir O’na tevekkül eyle
Bunu bilmek mühimdir, karamsar olma sakın
Umut kesmek vahimdir, Allah var gam yok söyle
Azabı vardır lakin Rahmeti daha yakın!

Üzülme kederlenme, akıllı kaygı çekmez!
Ey haceti çok olan Allah sana yetmez mi?
Sahibi Allah olan kimseye boyun bükmez
Başka kapılar çalan Allah sana yetmez mi?

Herkesin istihkakı ezelden tayin olmuş

Arkasında saklanır!

Terörist seviciler hainleri övenler
Fikir özgürlüğünün arkasında saklanır
Hem milli hem manevi her değere sövenler
Fikir özgürlüğünün arkasında saklanır

Arsız!

Yediden yetmişe kadını beyi
Elinde telefon yazıyor arsız!
Edasına baksan bilir her şeyi
Haddini aşarak azıyor arsız!

Aylar oldu kaldım bir ikilemde
Susuyorum, utanıyor kalem de
Ne yüzsüzler bulunur bu alemde
Bakın kimi koruyorlar arsızlar!

Hayat beni cevheriyle yoğurdu
Kurtuluşu düşlerimde aradım
Gerçekleri bunalımlar doğurdu
Sebebini işlerimde aradım

Şeytan nefis, gençliğimle buluştum

Acaba?

Şu dünyayı yaşanacak bir hale
Ne getirir bilen var mı acaba?
Oluk, oluk akan kanlar şelale
Yatağında ölen var mı acaba?