Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsan hem mütevazi, hem de vakur olmalı.
Çevresinde onurla anılır o takdirde!
Ne pısırık ne zalim, orta bir yol bulmalı!
Nazik mizaçlı diye sanılır o takdirde!

Ciddî ve olgun olan sevgi, saygı kazanır

Atanmışların tacizi Adanmışların karşısında acizdir

Darbe, Aman dikkat!

Ne terör ne tankla ne de uçakla
Sadece kalemle saldıracaklar!
Yine baş ederiz biz her alçakla!
Hainler bize gard aldıracaklar!

Çok küçük işlerle meşgul olurken
Şu ahmağın darbe imasına bak!
Kin yutup sadece nefret solurken

Göz yaşlarım Fırat Dicle misali
Akar ama denizi yok gölü yok
Yaşlı gözler gözetliyor visali
Bakar ama bir izi yok yolu yok

Dalımdan kopmuşum kaptı yeller de

Davet Gel!

İlim ışığında, Hakkı bularak,
Malayani sözden kaça kaça gel,
Allah’ın emrini, rehber alarak,
Necata kol kanat, aça aça gel!

Denediler on beş temmuz gecesi
Yol vermedik hainlere “dur” dedik
Vücudunu siper etmiş nicesi
Kafa tuttuk vuracaksan “vur” dedik

Cemre küçük olsa da

Cemre küçük olsa da tutmaya çalışılmaz
Onun işi yakmaktır azı da cüzü de bir
Gurbet cemreye benzer hasrete alışılmaz
Memleketten çıkmaktır yazı da güzü de bir

Fırıncı pek zenginmiş çevresi geniş idi
Alım çalım gösteriş haz aldığı iş idi

Çevrede bir imamı methedermiş övermiş

İlginç gelişmeleri hayretle izliyorken,
Halden hale dönerken, görmek zorunda mıyız?
Endişeyi, korkuyu ustaca gizliyorken!
Vurdumduymaz rolüne girmek zorunda mıyız?

Kendimize gelerek bu hisardan çıkalım