Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Zenginliğe güvenme iflas eder batarsın
Aç geldin aç gidersin hayat seni ütmesin!
Fakiri hakir görme, ettiğini çatarsın!
Tevazuda karar kıl, kibir seni gütmesin!

Evin direği olmak başlı başına hüner!
Halin vaktin iyiyse el üstünde tutarlar!
Yediden yetmişine senin çevrende döner
Güçlü durman gerekir yoksa seni yutarlar

Sürekli karşılarken evinin geçimini

Bakılmaz!

Bir göbelin sütü bozuk olanda
Asi olur “mayasına” bakılmaz!
Tahkir eder fırsatını bulanda!
Çalımına “hayasına” bakılmaz!

Canlı yayında bile birbirini yiyorlar
Halleri karman çorman sorun üstüne sorun
Pes doğrusu füzeden balık korktu diyorlar
---Kasten mi bilerek mi buna bir kafa yorun

Aramaz!

Şair ilhamını, her şeyden alır
Sır dikende yoksa, gülde aramaz!
Okuyan dinleyen hayrete kalır
Sır kelâmda yoksa, dilde aramaz!

Allah’ın ipini ele alıp da
Tutana ne mutlu aranan budur!
Zalimin zülmüne mani olup da!
Çatana ne mutlu aranan budur!

Kur’anı bilmeyen okur mealden

Beklenilen haber geldi sonunda
Mutluluktan uçup şaştı bu millet!
İki bin yirminin temmuz onunda
Adeta dirilip, koştu bu millet!

Okuyan okudukça!

Okuyan okudukça vakıf olur cehline!
Tavazu hırkasını sarınır münevverler!
Kibirlenmek yakışmaz zeten ilim ehline
Büyük küçük herkesle barınır münevverler!

Aymıyor insanoğlu!

Âlemde her saniye sayısız felaketler
Cereyan etmektedir, aymıyor insanoğlu!
O kadar çoğaldı ki şeytanî hareketler
Halkları gütmektedir aymıyor insanoğlu!

Dünyanın son demidir yaşadığımız devir
Uçurumun kıyında dururken aymıyoruz!
Alemi doldurmuştur cefa, eziyet, cevir
Onca fitne, fesadı görürken aymıyoruz!
Nice musibetleri uyarı saymıyoruz!