Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bağı-bahçeyi artık düşünecek halim yok
Yaş kemâle erince iş tornistana döner
Dünya’ya meyledenden daha büyük zâlim yok
Yapacak işleri çok, sıra bostana döner!

Ne yüce dinimiz var, kitabımız ne kutlu!

Ömür hazinemi israf ederken
Hayale dalarım yalnız kalınca
Her şeyi ardıma koyup giderken
Dertlerim katlanır akşam olunca

Yoruldum yatakta koyun gütmeden

Yaylaya gideyuduk Türki şarkı deyiduk
Yol bir, maslahat iki muhabbet edeyuduk

Önümüzde inekler, tepemuzde sinekler
İki ayakli idi o zamanlar binekler!

Hayatta bulunmak ne büyük nimet!
Mümin olan bunu sınav bilmeli!
Mevla’m kullarına eyledi himmet
Sebebi hilkate cevap bulmalı!

Yaşama gayemiz sınavmış meğer

Bunca canlı içinde insan üstün kılındı!
Ne için yaratıldım sorusu sorulur mu?
Akıl ile mücehhez yeryüzüne salındı
Aklı olmayanarla bağlantı kurulur mu?

Sadece bir imtihan yoktur başka nedeni

Yalakalık sektörü, bir hayat tarzı olmuş
Dalkavuğun en elzem vacibi, farzı olmuş
Makam, para, ün şöhret namusu ırzı olmuş
Başka kutsalı yoktur, her şeyini satan var

Yeter ki para görsün oturur her kucağa

İyiyi, doğruyu tayin eden kim?
Söyleyin ölçüsü mizanı var mı?
Seni beni onu hain eden kim?
Bu işin mantığı izanı var mı?

Kimden alınıyor sövme yetkisi?

Üzerime çökmüş zifiri sisler
Dostlarım halimi bilseydi bari!
Akıl firar etmiş karmaşık hisler
Bu kasavet beni salsaydı bari!

Başımı alıp da kaçmak istedim

Virüsler tek hücreli beynini siz düşünün
Bulaşır ara sıra hesabına kişinin
Hakkını vermek lazım ustasıdır işinin
Hala bunlara kanan akıllılara yazık!

Numarası değişmez aynı dert aynı konu

Hayret ettim referandum din eksenli yapılır!
Elma başka armut başka karıştırma vatandaş!
Böyle yapmak cahalettir doğru yoldan sapılır
Onu bunu itham edip kırıştırma vatandaş!

Kimi hain, kimi karşıt aynı safta buluşur