Bir pembe buluta düştüm, her yer pembeydi;
Kayboldu diğer renkler. Siyahlar, griler,
Hepsi veda ettiler, hüzün kayboldu,
Acılar yoruldu.
Çocukluğum geri döndü, yaşım küçüldü;
Temiz bir yürek, temiz bir sevda...
Âşık mı oldun bana yâr, gaybana?
Kalbim sana susamış bir serçe sanki,
Senelerce mağarada peygamberi bekleyen âşık bir çâre.
Yılan gibi yitiği olan Hz. Yakup misali,
Aşk geceye fısıldayan rüzgar mıydı,
Yoksa bulutların arasında çakan şimşek miydi,
Günümüzü aydınlatan bizi ısıtan güneş miydi,
Temizlenene kadar ıslatan yağmur muydu sahi.
Tebessümündeyim, bir bakışla gözlerindeyim.
Her baktığımda naif tavrınla satirlarimda..
Kibarlık da nezaket de son nokta,
Hayalindeyim göz kapaklarını kapattığında.
Seninleyim her an, kalbinde, yüreğinde.
*1.*
Kalbim sensiz yine bir günüm geçti.
Yine aklıma geldin, çıkmadın bugün.
Seni bir bahçede kahve içerken düşledim.
Huzurum, sessiz akan ırmağım, berrak.
Bazen coşan çağlayanım hayatım.
Suyum, yaşama sebebim.
Görsem de görmeyenim.
Hüznüm: Seni uzaktan sevmek lazımmış,
Kalbim seni görünce tanıdı ilk günden,
Bağlanmış sana, bana haber vermeden.
Bir de meydan okumuş sana, kendinden eminken;
Oysa bilememiş kalbi zaten ondan önce gitmişken.
Sessiz içimde yeşeren sevdam,
Lal oldu dilim, kor oldu yüreğim;
Hasretin sarp kayalıklara çıkmak kadar zormuş,
Öyle ürkek, öyle tedirgin kalbim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!