Pembe bulut Şiiri - Mihrimah Sultan

Bir pembe buluta düştüm, her yer pembeydi;
Kayboldu diğer renkler. Siyahlar, griler,
Hepsi veda ettiler, hüzün kayboldu,
Acılar yoruldu.

Çocukluğum geri döndü, yaşım küçüldü;
Kalbim hiç bu kadar sevilmemişti,
Yüreğim kimseyi incitmemişti,
İyilik benim hep önceliğimdi.

Belki yumuşacık, pofuduk olduğu için miydi?
Ondan mı pembe bulut beni evine misafir etmişti?
Korkun benden acılar, ızdıraplar,
Güvensizlik, şüpheler, takıntılar!

Sevgi, aşk, değer sizin yerinizi aldılar;
Kalbimde ev yaptılar,
Mesken tuttular.