Issız bir kumsalda… belki de var olmayan bir adada
Geç kalmış bir yolcu…yalnız başına.
Demsiz çayını yudumlarken... hüzünlü kamelyada
Gölgeler…yarından sonrasına… yansımada.
Korku yok olacak…Korkusuzluklar da.
Geç kalmayacak yolcu… o hazır…çıkacak yola.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




yaşam kendini yenilemez mine ve Midas'a fısıldayan ses kendi sesi değil, sadece kör bir kuyuya bırakılan çobanın sesidir.
biliyorsun, ben kendime fısıldamazsam kör kuyular fısıldar.. sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta