Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
:) evet androslu... 'yeşil' öfkeni sevdim (yeşilin mor gibi görünüyor değil mi herkese?).. perdeleri indirdin ama karanlık ondan olmalı şair ?.. demek sızın dağı yalnız bırakmaya karar verdi...
''Şiir güzelde...de işte..tebrikler,İbrahim Ethem Bingül''
Anlamlıydı..
Birden çok yoruma açık güzel bir şiir....
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta