Mezarcı Şiiri - Raif Kemal Taner

Vakit gece yarısı, dindi nefesim,
Küreği tutarken titredi mezarcı.
Cevapsız bıraktı sönük hevesim,
Sessizce bakarken durdu mezarcı.

Adımı sordular, sustum, anmadım,
Kendi ateşime kendim yanmadım,
Bir ömür geçirdim ama kanmadım,
Tahtayı çakarken sustu mezarcı.

Dedim ki; dünyalık yüküm burada,
Kalsın hatıralar, kalsın burada.
Bir garip yolcuyum şu son durakta,
Toprağı sererken ağlardı mezarcı.

Şafak söker iken sırlar çözüldü,
Kaderin çizgisi bir bir düzüldü,
Gözümden damla damla yaşlar süzüldü,
Mezardan çıkarken sustu mezarcı.