Mevsimlerin Dili

Deniz, eski bir mektup gibi açılır kıyıda,
Rüzgar taşır kokusunu uzak limanların.
Yağmur vurur camlara, mevsimler değişir,
Her damla bir ömrün izini siler usulca.

Sonbahar yaprak döker içime, sarı bir hüzün,
Kışın ayazı keser sözlerimi yarıda.
Ama bilirsin, her kışın ardında bahar var,
Toprak sabreder, tomurcuklanır umutlar.

Sen gelince deniz durulur, rüzgar susar,
Yağmur diner, mevsimler sana döner.
Bir tek senin adınla yeşerir baharlar,
Bir tek senin gülüşünle doğar sabahlar.

Şimdi ben, dört mevsimin ortasında,
Bir sahilde bekleyen değil, yürüyen martıyım.
Deniz kadar derin, rüzgar kadar özgür,
Yağmur kadar temiz... ve yarına dair.

Umut dediğin bazen bir damlada saklıdır,
Bazen bir rüzgarda, bazen bir mevsimde.
Ve ben biliyorum: En karanlık geceden sonra,
Deniz yine maviye döner.