Mevsimler Döngüsü

Yapraklar düşerken usulca toprağa
Bir veda gibi sarılır rüzgâr dallara
Yazın ateşi söndü sararan yapraklarla
Döndü kışı bekleyen sessiz bir masala

Gökyüzü griye döner bulutlar ağır
Her damla yağmurda bir hatıra saklı
Sarıya boyanmış gibi sokaklar ıssız
Ama her adımda umut var biraz daha canlı

Kış gelir sonra beyaz bir örtüyle
Dünya susar, nefesler buğulanır
Kar taneleri düşer tek tek avuçlara
Ve bilirsin ki bahar sabırla uyanır

İlk baharda tomurcuklar patlar ansızın
Toprak kokusu karışır güneşe
Yeşil bir örtü dolaşır her yerde
Ölümün ardından gelen dirilişle

Yaz geldiğinde yanar Gök mavisi
Denizler çağırır seni sıcak bir öpücükle
Her mevsim bir ders verir insana
Hiç bir şey kalıcı değil ama döngüde

Sende böyle ol ey gönül mevsimler gibi
Düş yaprak gibi, üşü,yeşer ve yeniden yan
Çünkü en güzel şiir değişimin içinde saklıdır.