Mevsimler ardınca sen Şiiri - Hatice Ak

ne zaman mevsimleri düşünsem;
çerçevenin dışında kalan,
ya benimdir, ya sen...

​de ki; yağmur altında omuz omuzayız,
gül ağacının duldasındayız...
menekşelerle birlikte,
baharın gökkuşağında ıslanmaktayız.

​sakın korkma, bak ben yanındayım;
mavi köpüklü türküler söyleyen deniz,
kucak açar bütün alaboralarına.

​şımarık bir yaz düşün şimdi;
bulutsu beyaz elbisesiyle toprağa bulanan...
güneş değil mi anne;
tüm hamlıkları tek tek olgunlaştıran?

​işte o an altına bürünür başaklar;
yel değirmenlerinin pervaneleri,
ipek kanatlı rüzgârlara koşar nefes nefese.

​uykuya daldırmadan göl sularını,
bıçkın serviler çaladursun ıslığını...
yıldızların rengi güz kıvamındaysa,
bil ki hasat mevsiminin sesidir bu;
bir heyamola!
haydi rastgele;
gördüğün bütün düşler hayrola.