Met-cezir Şiiri - Hatice Ak

​gün doğumlarını sabırsızlıkla bekler,
yanına koşardım heyecanla...
bir an dalsam suçluluk duyar,
ihanet sanırdım bu dalgınlığı sevgine.

​fırtına ne ki;
boran olmuştun içimde...
pervasızca estin.
ben geri çekildikçe,
sen dalga dalga
üstüme üstüme geldin.

​sonsuz bir okyanustu sevgin;
yüzmesini bilemedim.
boğulmaktan korkup,
kıyılara sığındım...

​sonunda met-cezir olduk.
birimiz büyütürken sevgiyi,
diğerimiz geri çekildik...
sebebi biz olmasak da,
ikimiz de kaybettik.