Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

AYNI ZİHNİYET

Ne duruma düştük Allah kahretsin
Soysuzlar ülkeyi yedi bitirdi
Ne kaldı ki millet ne bulsun yesin
Haramiler çuvallarla götürdü

Temmuz sıcağında tırpan elinde
Ter içinde kalmış benim sevdiğim
Ağrılar girmişde eli belinde
Zar içinde kalmış benim sevdiğim

Zalim babasında merhamet yokmuş

BEN BENİ BİLMEDEN

Erenlerin meclisine
Girdim ben beni bilmeden
Özümü minder yerine
Serdim ben beni bilmeden

Ananın ben Anadolu
Evlat sözümü duydun mu
Benden kötülük buldun mu
Bana hizmet et sen bana

Ekmeğim ye suyumu iç

Bilirim çok seversin yar
Herdem sitem edersin yar
Beni niye üzersin yar
Gülüm gülüm, gülüm benim

Ben seni hiç unutmadım

Bir grup kuş tam üstümde uçuyor
Feryatları dağı taşı tutuyor
Anladım ki benden yardım istiyor
Garipler ne yapsın çaresiz

Yılan girmiş yuvasında yatıyor

Bu milleti enayiden sayanlar
Taktir ediliyor alkışlanıyor
Yetimin hakkını çalıp doyanlar
Helal diye sırtı tapıklanıyor

Tersinedir biz de böyle her durum

BİZİM YOLUMUZ

Gelin canlar kaynayalım taşalım
Engelleri manileri aşalım
Birlik olup yolumuza düşelim
Bu yolda kaybolan yiten bulunmaz

BU AYRILIK NEDİR GARDAŞ

Aynı toprakta bitmişiz
Beraber yemiş içmişiz
Birlikte savaş etmişiz
Bu ayrılık nedir gardaş

BÜLBÜL

Bülbül yaralanmış kanı dökülür
Bir tikecik ete göz mü dikilir
Acısı yeğindir ciğer sökülür
Elleri kırılsın vuranın bülbül