Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Kulun Kulluğu Kalır mı

Hoyrat gelir el vurursa
Gülün güllüğü kalır mı
Kalp kırar gönül yıkarsa
Dilin dilliği kalır mı

KESMEM UMUDUMU KESMEM BİLESİN

Onca cevretsen de gailim gail
Sana düştü gönlüm sanadır meyil
Yakıp kül etsen de umrum da değil
Kesmem umudumu kesmem bilesin

TURNALAR

Çığrışa çığrışa giden turnalar
Ötüşünüz ciğerimi yakıyor
Size yurt olmaz mı bizim buralar
Gidişiniz yüreğimi yakıyor

Söz geçmez gönlüme burnu havada
Umudum sendedir boşa çıkarma
Bir eş bulup tünemedi yuvada
Umudum sendedir boşa çıkarma

Isınmadı gitti hiç bir güzele

YORULDU


Nerede insanlık arar dururum
Yıllarım yoruldu ömrüm yoruldu
Sanmıştım ki zor da olsa bulurum

GELECEK

Özlenen beklenen
hayal edilen günler
elbette gelecek

BAKTIM GÖNÜL DEFTERİME

Baktım gönül defterime, hepsi kara yazılı
Silinse de sayfalardan, yüreğime kazılı

Her bir sevda iz bıraktı, derin derin içimde

KIZ DEDİĞİN BUNA DENİR


Can yakar fettan gülüşü
Uğrun uğrun göz süzüşü
Kostah kostah yürüyüşü

BEN ANADOLUYUM

Bin yıldır yurdum anayım
Satmayın beni satmayın
Yapmayın kurban olayım
Satmayın beni satmayın

YÜZÜME VURMA


Çok güzel kız imiş bunu söyledim
İnan ki sevdiğim seni görmedim
Yüz kere bin kere özür diledim