Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Ah Alim Hünkarla çıksanız cenge
Bırak zülfikarı kalsın Necefte
Akıl ile bilim olsun ellerde
Sen cahille vuruş Hünkar kin ile

Unutmayıp kerbelanın kinini

Sen güldalı olsan bende bir arı
Açsan güllerini al beyaz sarı
Toplayım güzelim bende nektarı
Çalışıp çırpınıp bal eyleyelim

Dolsunlar petekler kalmasın yarı

Yar sana ettiğim bunca nasihat
Boşa gitti boşa gider sevdiğim
Geri mi gelecek zay olan hayat
Boşa gitti boşa gider sevdiğim

Kendin güzelsin ya inatsın inat

UĞUR MUMCU CAN

Koca yürekli bir devdin
O kadar yurdunu sevdin
Uğruna canını verdin
Hey dost hey dost

Bir MUSTAFA KEMAL daha

Gönlüm bunu çok arzular
Hele hele bu aralar
Doğurmaz mı ki analar
Bir MUSTAFA KEMAL daha

BEN İNSAN OLMAYA GELDİM

Boşa gelinmez dünyaya
Ben insan olmaya geldim
Hizmet edip bu davaya
Ben insan olmaya geldim

Ben bir sedir ağacıyım
dağın en zirvesinde.
Üç bin yıldır yaşarım
kayaların içinde

Olanların aynasıyım

GÜLÜM MÜ KALDI

Ne ararsın bülbül, viran bahçemde
Dalında ötecek, gülüm mü kaldı
Acı keder konakladı hanemde
Bülbül dinleyecek, halim mi kaldı

Son dersti Yesevi kalktı ayağa
Dedi: Durman varın Anadolu’ya
Ordan ışık saçın bütün dünyaya
Destur alıp yola düştü erenler

Varında orayı yeni yurt seçin

Ben çoktandır karar verdim
Bu kız aşka değmez dedim
Nazından usandım bezdim

Gönül beni dinlemiyor
Ne yapsam da güç yetmiyor