Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Ah Alim Hünkarla çıksanız cenge
Bırak zülfikarı kalsın Necefte
Akıl ile bilim olsun ellerde
Sen cahille vuruş Hünkar kin ile

Unutmayıp kerbelanın kinini

Sen güldalı olsan bende bir arı
Açsan güllerini al beyaz sarı
Toplayım güzelim bende nektarı
Çalışıp çırpınıp bal eyleyelim

Dolsunlar petekler kalmasın yarı

Yar sana ettiğim bunca nasihat
Boşa gitti boşa gider sevdiğim
Geri mi gelecek zay olan hayat
Boşa gitti boşa gider sevdiğim

Kendin güzelsin ya inatsın inat

UĞUR MUMCU CAN

Koca yürekli bir devdin
O kadar yurdunu sevdin
Uğruna canını verdin
Hey dost hey dost

Söz geçmez gönlüme burnu havada
Umudum sendedir boşa çıkarma
Bir eş bulup tünemedi yuvada
Umudum sendedir boşa çıkarma

Isınmadı gitti hiç bir güzele

TURNALAR

Çığrışa çığrışa giden turnalar
Ötüşünüz ciğerimi yakıyor
Size yurt olmaz mı bizim buralar
Gidişiniz yüreğimi yakıyor

Kulun Kulluğu Kalır mı

Hoyrat gelir el vurursa
Gülün güllüğü kalır mı
Kalp kırar gönül yıkarsa
Dilin dilliği kalır mı

KESMEM UMUDUMU KESMEM BİLESİN

Onca cevretsen de gailim gail
Sana düştü gönlüm sanadır meyil
Yakıp kül etsen de umrum da değil
Kesmem umudumu kesmem bilesin

Bir MUSTAFA KEMAL daha

Gönlüm bunu çok arzular
Hele hele bu aralar
Doğurmaz mı ki analar
Bir MUSTAFA KEMAL daha

BEN İNSAN OLMAYA GELDİM

Boşa gelinmez dünyaya
Ben insan olmaya geldim
Hizmet edip bu davaya
Ben insan olmaya geldim