Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Söyle önce insan mısın
Adının ne önemi var
Canlar candan razı ise
Kadının ne önemi var

Vicdan ile yoksa işin

SAVAŞ TANRILARININ ÖNÜNDE


Vahşi bir habidat oldu dünya
Zayıfların yaşama şansı yok
Ya güçlü olacaksın

Kendini çek bir kenara
Sıradan olma be yavrum
Olmalısın bir numara
Sıradan olma be yavrum

Bu toplumun önünde ol

Sorma benim mezhebimi dinimi
İnsanlar mezhepli dinli mi doğar
Hangi insan taşır kinin genini
Bebekler doğarken kinli mi doğar

İnsan tanrının eseri

Güzel seni o düğünde görünce
Yüreğimi ateş sardı sönmüyo
Göz göze gelip de bana gülünce
İçerimi sızı aldı dinmiyo

Daha bilemez iken aşkı sevdayı

ARA SEVDİĞİM

Bu yanmamın suçu senin değildir
Zaten benim bahtım kara sevdiğim
Gönül seçimidir benim değildir
Kim gönüle karşı dura sevdiğim

Acır bana duysa Kerem
Ne hallere koydun beni
Zalim beni ettin verem
Sana ben gönül vereli

Belki çıkmam bu bahara

AK KUYRUK


Ağustos ay,
harman zamanı
Sıcaktan bunalıyor insanlar.

Bayram gelmiş diyorlar
ne gelir ne de uğrar
nede halımız sorar
haberimiz olmuyo
bize niye gelmiyo

Bilemedim Güzel Senin Aslın Ne

Bir güzel görmüştüm gece düşümde
Bulamam diye de kaldım kuşumda
O güzel duruyor aha karşımda