utanıyorum artık insanlığımdan
gördüklerim duyduklarım bulandırıyor midemi,
bu kadar mı kaybetk ruhumuzu
çocuklar ölüyor her gün para için
hangi kağıt parçası hangi metal değer ki
bir çocuğun gülüşüne;
''Şimdi biz neyiz biliyormusun? ''
insan yaşı kemale erdikçe daha farklı bakıyor hayata,
bir Ankara sabahında,
doğup büyüdüğüm şehirden yüzlerce kilometre uzakta
Murathan Mungan'nın o meşhur Yalnız Bir opera
bir soru düştü aklıma..
Sesin anlatamadığını şiirler anlatır
uçan söz olsa da yarına
bizden yazdıklarımız kalır
Hani şairanece dökülüyor içim
kağıdın aklığına yaşanmışlıkca
eğer layıksa varsın da şiir diyelim adına
biz seninle haritada iki küçük lekesi
hiç bir nehir kavuşturamaz bizi
işte böyleydi bir ayrılığın başlangıç hikayesi..
iki küçük su lekesi demiştin bize
hiç bir nehir kavuşturumazdı
bazen gölge olmak için
güneşin altında eğilmek gerek
susuz yazlara kar düşürmek
ütobik bir hayaldir belki
ama düşlemekte bir okadar güzel değil mi ?
nereye koşuşturuyor diye izledin mi hiç?
kar tanesinden tohum yapsan
yaranamazsın çorak toprağa
insanoğlu dediğin nankördür
ne kadar değer versen,
dili lal,
kulağı sağır ,gözü kördür..
Hayat böyledir işte
Karanlıkta ışık ararsın aydınlıkta yolunu
Elini verirsen kadere kaptirirsin kolunu
Ne kadar versen kendinden
Bir okadar daha beklerler senden
Bir terazisi var zamanın
Büyüyeceksin büyükadam olacaksın derdi babam
Büyüdüm ama benden olsa olsa büyük çocuk oldu
Kimseyi unutacak kadar sevmedim çünkü
Ya da yüzüne gülüp arkasından vurmadım
Benim gidenlerim oldu gözlerimde sel
yüreğimde afetlere sebep
Arkaya mı geçtiniz hayallerim
yan yana otururken sıkıştırdım mı sizi
o kadar olmazdı yani istediğim
biraz huzur hakkım değil mi ?
Hayatın seçilmiş kurbanlarından birimiydim ?
Kınası özlemek göz avucumda
BU GÜNLERDE YOĞUN BİR KALP AĞRISI VAR
İÇİMDE ÖZLEME KOŞAN DELİ TAYLAR
ÖYLE BİR İHTİRASLA DOKUNUYOR Kİ ŞARKILAR
FARZI MİSAL FIRTINA DA KALMIŞ GEMİ GİBİYİM
ALABORA OLMAK ÜZEREYİM
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!