Sen diyorsun ki başka cümlen varmı ?
ben diyorum ki zamanı var mı ?
öyle bir anda geliyor deprem gibi
taşlar oynuyor yerinden
akıyor dize dize
o yaralı yerlerinden geze geze
Hasretini böldüğüm akşamlar
Güz geçişiymiş meğer ayaz dolu
Ayrılık kışlarına
Varsinda dursun zaman gözyaşında artık
Ne yazar kaç yazar sen yokken
Ölsem de yaşasamda
kırık bir aynadan bakar gibi hayat
eksik yanları bulmaya çalışırken eksiliyoruz ya hani
gitmek isterken hep döndüğün aynı yer
ne çok konuşacak şey varken
ölürcesine susmakmış sevmek meğer..
bir çocuğun avuçlarındaki hüzünü yaşattın bana
bu akşam birden fazla düşünce var kafamda
ve ruhumda duygu yükleri
özlemekten yorulduğum dönmeyenlerim var mesela
sevmiyorum diye kendimi kandırdığım
yüreğimi kanatan candan öte sevdiklerim
gözlerimi dolduran hatıralar değil
eksik bir düş gibiydin
batan bir güneş yada gün ortasında
ne vakit sırtımı dayamayı düşündüysem sana
duvar oldun devrildin üzerime
göçebe kuşlara öykünmüş ömrüm neyleyim
Büyüyeceksin büyükadam olacaksın derdi babam
Büyüdüm ama benden olsa olsa büyük çocuk oldu
Kimseyi unutacak kadar sevmedim çünkü
Ya da yüzüne gülüp arkasından vurmadım
Benim gidenlerim oldu gözlerimde sel
yüreğimde afetlere sebep
Ruhumda an be an şiir sancısı
Sussam özlem Konuşsam sitem etkisi
Dedüblümanım hasretinin arafında
Bedenim bugünün ruhum hep sengünün tarafında
Birbirine iliştirdiğim yüreğimin cümleleri
ya eksik bir mutluluktur
demiştim sana
benden sen senden biz olmaz diye
bile bile gittim ben bu ateşlere
keşke demedim hiç hayatım boyunca
yaşanmalıydı yaşandı
ama bilesin ki öfke ateşlerini söndürür
Meğerse kırgınmış gökyüzü ömrümüze;
Bu yüzdenmiş doğduğumuz yağmurlu coğrafya;
Faili meçhul zamanlarda tükenmiş içimizdeki çocuk ;
Ve yollar gark olmuş kaderimize
İşte bundandır sılaya hasretimiz...
Her kalp kendi alfabesiyle yazdığından kendini
uzakta yanan ışığı sevdanın
benimse düşlerim dört duvar
dili lal gecenin
yokluğun zor be yar....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!