Mesafenin Yükü Şiiri - Yücel Özkü

MESAFENİN YÜKÜ
Seni unutmuyorum,
Zamanın tozuna bırakmadım adını,
Her geçen gün biraz daha derine
Kazınıyorsun içimin en sessiz yerine.

Sadece sana dokunamıyorum,
Aramızda görünmeyen dağlar var şimdi,
Elim uzansa da değmiyor sana,
Rüzgâr bile senden önce çekiliyor.

Geceler seninle çoğalıyor,
Yokluğun kalabalık bir iz gibi,
Unutmak dediğin bir yalan belki,
Ben seni hâlâ ilk günkü gibi taşıyorum.

Yücel ÖZKÜ
13 Nisan 2026/19:11