Gemin girmiş girdaba, batmak üzre ey kaptan!
Sen dalmışsın gaflete, yok durumdan haberin!
Henüz her şey bitmeden, dön batıran hesaptan!
Yoksa gayya olacak, öldüğünde son yerin!
Düşündün mü ey insan, niçin böyle havalar?
Niye bela ve afat, birbirini kovalar?
Bence bu bir ikazdır, alemlerin Rabbinden!
Çünkü ekser ademde, mabutlaştı(!) hevalar!
Hep yaşadık sıkıntı, sır değildir kimseye!
Katlandık cümlesine; ya Sabur diye, diye.
Madem hayat bir sınav, manasız isyan sözü;
Tevekkülü bilene; baki Cennet hediye!
Şu hal yakışmaz kula;
Asi olma, muti ol!
Saygı uyar sırf kula;
Katı olma, muti ol!
Rıza göster kadere!
Her geleni değil de; kul helali almalı;
Kesb-i insan mutlaka, alın teri olmalı!
Mü’min Haktan alarak, dağıtmalı halklara;
Böyle ise niyetin; pür hevesle al malı!
Sıla deme gurbete, sıla; fani olamaz!
Müştaksan isen bekaya, dünya vatan olamaz!
Hele bir bak duruma, var mı burda bir kalan?
Bi-karardan, müstakar, asla murat alamaz!
Dön kardeşim şu yorumdan;
Sırf imanla olmaz felah!
Çıkman için zor durumdan;
Yol göstermiş Rahim Allah!
Böyle bir şey yokken dinde;
Şayet felah bulmaksa, şu dünyada emelin;
Doğru öğren dinini, sağlam olsun temelin!
Başka Mürşid arama, hiç boşuna sen dostum;
Uysan Kitap, Sünnete; yeter sana amelin!
Dik oturup, doğru derim;
Dinle beni iki gözüm!
Ne söylersem hak söylerim;
Sana evlat bütün sözüm!
Bal olmazmış dostun lafı;
Kim demiş ki dirilmez, şu toprağa girenler?
Ölüler dirilir de, görür ancak görenler!
Bakarkörler göremez, elbette ki, olayı
Zavallılar inkarla, bulduk sanır kolayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!