Bu bayrağın sevdası bir başkadır;
Yaşlılar, çocuklar, şehitler için yastadır.
Vatan, millet aşkı bizim için baştadır;
En başta da insanlık yer almaktadır.
İnsan olmak her yiğidin harcı değil,
İnsan olmak; insanları muhabbet etmektir.
Türk, Kürt, Suriyeli diye değil,
İnsan diye sevmek demektir.
Bu devlet çatısında kol kanat gerdiğimiz milletler,
Biz onları kötülük yağmurunda ıslatalım diye gelmediler;
Bize sığınıp korunmak istediler,
İşte gurur verir bu kutsal vazifeler.
Siz hiç kimsesiz çocuğun dışarda kaldığını gördünüz mü?
Yakınıp yakınıp dizlerinizi dövdünüz mü?
Her gördüğünüz yerde ayakta öldünüz mü?
Ona acıyıp da ekmeğinizi böldünüz mü?
Kayıt Tarihi : 24.07.2026 00:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!