İrfan Sancağı Şiiri - Mehmet Tevfik Eltas

Ecnebi fırsat kollar, seyreder Türk'e ocak,
Bu vatan toprağında, karışsın köşe bucak.
Ne sağcı ne solcuyum, tevhitten irfan sancak,
Demagoji, laf u güzaf uyan sen, vurma nacak.

Asırlar konuşturan yüce hakanı deha,
Anadolu âşık yurd, değil asla çöl vaha.
Hem sağcı hem solcuyum, aşk yolu sonsuz saha,
Adı vicdan konuşan birlik işte, yol aha.

Açık arayan puştlar, bu iklime kar dolmaz,
Vatan için yaşayan, kilimlere dert olmaz.
Nice âşık ve ocak bayrağımız hiç solmaz,
Anlamadın sen asla, fitne fücur rol olmaz.

Fakirlik ortamında kandırmasın bu putlar,
Ağababan kim senin, kimler seni hep kutlar?
Kaç nüfus devşirdin sen, gizlendiğin bulutlar,
Ayan etti kendini, yağan yağmur ifşa var.

Siyaset uğruna ki, kazanda pişmez telaş,
Çelme çalan vakur söz, yarını içilmez aş.
Bilge liderde vardır, adanmış beden naaş,
Millet, devlet el ele sosyal olgu kemal yaş.