Geçmedik kalmadı
Acıdan tatlıdan yana
Bin yıl oldu biteli
Serin kış geceleri
Ağustos ninnileri,
Bin yıl oldu
Göz bebeklerimin içi gülmeyeli,
Yaktığım ondan be gülüm
Seviyorum derken yüreğini.
Ne bulut döşlü keklik misali
Bir yar düşledim,
Ne gece kokulu bir ten özledim de
Sana düştü kor yanım,
İçinde içimi kaybedip,
Yitip gideyim istedim
Yani bir sende irkildim
Bir sana alıştı asiliğim.
Neylersin
Gencecik vurur içimde toy yanım
O toy yanım diker vücudumu ayağa kalkarım,
Ancak sana deyin yürür yıkılırım.
Serin sabahlara kırılırım,
Serin sabahlarda çiy damlalarına
Ağaçlara yapraklara darılırım
Alınma üzerine sen gülüm,
Sırtımı sana yaslar
Dağlara kurşun sıkarım.
Şu rençper içliği yüzüme aynalar karanlık,
Gözlerinden bakarsam görürüm kendimi
Ve benzetirim insana birazcık.
Dokunurum demirdir,
Koklarım pastır tenim,
Dudaklarımdan öpersen tadarım
Aklıma gelir erkek yanım.
Bilesin
Ey kundağım,kefenim,
Sana yakın yanım geç ölür,
Geç iflah olur lakin bu ağrılarım,
Geç iflah olurum
Mendili karanfil saklım.
Kayıt Tarihi : 10.10.2008 10:26:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Yusuf Kenan Çetinkaya](https://www.antoloji.com/i/siir/2008/10/10/mendili-karanfil-saklim.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!