MEMLEKETİM SENSİN
Memleketim sensin, içimde açan en eski bahar,
Dağların omzumda, ufkumda adınla doğan sabahlar.
Nereye dönsem sana çıkar yollarım gizlice,
Bir yurt gibi sararsın beni sessiz gecelerce.
Rüzgârın eser içimde çocukluğumun sesiyle,
Bir köy türküsü olur düşer yüreğime usulca.
Toprağımsın, gökyüzümsün; her şeyde bir izin var,
Sensiz daralır içimde büyüttüğüm bütün baharlar.
Bir türkü olursun dağların ardında yankılanan,
Bir ekmek kokusu gibi içime sinip kalan.
Seni sevmek vatana dönmek gibi her defasında,
Kalbim sana açılır en mahzun duasında.
Memleketim sensin, sığmam başka diyarlara,
Ne uzaklık kalır ne de kırık ayrılıklara.
Çünkü bilirim, her yol sonunda sana varır,
Ben senden geldim, sana dönerim yarınlara.
Yücel ÖZKÜ
29 Nisan 2026/05:42
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!