FELEK
Başımda esmesin karayel artık
Sardı etrafımı zehirli atık
Hesap sormasınlar çarem tükenik
Yeter gayrı bu sesimi duy felek
Kuru dala benzer şu vefasız kul
Ne meyve ne gölge verir bunu bil
Hatır gönül çiğner alır çetin yol
Övünmek karıdır yandaşına sor
Böyleleri adap erkan da bilmez
Gurbet elde geçliğimi bitirdim
Yerden yere çaldın beni vay felek
Gecem ile gündüzümü yitirdim
Geçen günler bu ömürden zay felek
Başımda esmesin karayel artık
muhabbet atışması
Pişmanlık duyanlar dizin döğerler
Güzellere nazar kıldın mı söyle
Sevdalığın her bir yerde överler
Mecnun gibi çöle daldın mı söyle...veysel
Boyun büküp kalma darda
Ela gözlü kara kaşa
El ki söyler eder hata
Dostlarını kırma boşa
Selam söyle nazlı yare
Zulmü reva görüp canlar yoruyor
Umutları kör edip hep kırıyor
Mazlumu sıkıyor kasten vuruyor
Zalime dünyasın ki dar et Yarab
Kul canın dişine takarak solar
Kim derdi ki bir gün çekip gidecek,
Canlıydı gördüm,cansız bedeni kefen giyecek,
Hemite’den toprak gidecek mezarına serpilecek,üstünde de otlar bitecek
Garip Kemal’im yurduna hasret gidecek.
Canından can alır ecel sonunda,
Bırakıp her şeyi O’da göçtü dünyadan
Yıllarına hüzün yaymış besbelli
Dipsiz kuyularda ruhsuz geziyor
Her daim dumanlı başı hep yelli
Kahredip susuyor derde kızıyor
Şeytan, nefis halımıza koymuyor
Sorar susar yüreğim
Sensiz ağlar gözlerim
Gel herkesten kıymetlim
Sensiz yorgun yıllarım
Kırık döküntü gönlüm
Aklıma birden gelince
Feryat figan başlar ahım
Hele bir de tek kalınca
Öyle sızlıyor ki ruhum
Günlerce sarardım soldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!