Gözlerinin ufkunda, râm olduğum o demler,
Ruhuma nakşolunmuş, hüzün yüklü kademler.
Sükûtun gölgesinde sızlar eski elemler,
İçimde bir ukdedir, o hiç sönmeyen közün.
Bir muamma misali, gizli kalmış o sîma,
Gönül melâl içinde, ağlar durur daima.
Hasretin rüzgarıyla savrulan bu can mülkü,
Senden kalan bir izdir, şu bendeki her sızım.
Zaman bir kırık ayna, akislerin dökülür,
Sen gidince içimden sanki gökler sökülür.
Uzakta bir tecelli, her gece can evimde,
Sensiz geçen bu ömür, hazan vaktidir güzün.
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 22:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!