Mehmetçik Destanı Şiiri - Sami Özay

Tarihin süzgecinden süzülür şanlı adın,
Al bayrağın gölgesinde saklıdır feryadın.
Mazlumun sığınağı, adaletin kılıcı,
Dünyaya nizam veren o asil Türk ordusu.

​Hudutlarda göz kırpar yıldızlar gecelere,
Bir dağ başı karında yazılır hecelere.
Mehmetçik’in yüreği çelikten bir kaledir,
Vatan toprağına can, bu aziz sevdadır.

​Dicle’nin kıyısından, Ege’nin ufkuna dek,
Bir tek taşın düşmesine razı olmaz bu yürek.
Turan ellerin sesi, mazlumun duasıdır,
Bu ordu, bu milletin kopmaz öz malıdır.

​Yetişir koca dağlar, inler al bayraklı gök,
Zaferlerle yazılmış tarihimiz pek büyük.
Ne neferler biter burada, ne bu sönmez ocak,
Dünya durdukça böyle payidar kalacak!