Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Aşkı memnu gecelerin koynuna
Sokulma yanar yüreğin.
Onulmaz düşlerle ay ışığına
Dokunma yanar yüreğin.

Umudun maviye çaldığı yerde

Gönlüme ateş düştü,içinde ruhum yandı
Söndürmeye yetişen, su tutuştu,kum yandı
Gecelerde düşlerim gözlerde uykum yandı
Fırtınaya direnen limanım kuytum yandı.

Taç yaprağıma konan,arı yandı bal yandı

Erkekler arı gibi her çiçekten bal toplar
Çapkınlık geleneği onun fıtratında var
Mavi boncuk dağıtır gördüğü her kadına
Sadakat sözcüğünü kondurmaz lügatına.

Görmedim sevdiğine candan bağlı kalanı

.Yaşamak.......
Tutunmaktır sıkıca
Arsız sarmaşık gibi
Hayat ağacının dallarına.

.............Yaşamak.......,

Kolay değil güzel yaşamak..
Ama imkansız da değil.
Yüreğin var ya hani sol yanındaki …
Hayata kanat çırpan o beyaz güvercinin.
Kanadını kırmadan,kırdırmadan kimseye,
yaşamak kolay değil, değil elbette.

Gülümse demeyin bana
Kimin yüreğine dokunsam
Tıka basa hüzün.
Kimin gözlerine baksam,
Gölgesi düşmüş ölümün...
Sıkıyor boğazını,göğsünü

Zamansız ütopyalar yükleyerek düşlere
gerçeğe dönsün diye.
Gökkuşağı çalarken ressamın paletinden
Seninle dört mevsimde..
Hüzünlerin içine
sevinçleri katarak

Ben güzel kadınları severim
Hele de zeki olanları.
Bakışıyla,edasıyla
Deprem yaratanları.

Ben dürüst adamları severim

Asrın talan coğrafyasında,
Sabrın sınana sınana
taşırıldığı sularda,
Zincir tutsaklığıyla,
kırbaç şaklatmasına
Kabaran bu öfke bizim.

ÜVEYİK KUŞU


Ömrümün gökyüzünde çırpınan,
Bir üveyik kuşudur şu yüreğim.
Ürkek narin kırılgan...