Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

SENSİN

Aşk bir Dünya ise vatanım sensin
Düşerken elimden tutanım sensin
Kederime neşe katanım sensin
Gönlümde sessizce yatanım sensin

Sen sus!
Gözlerin konuşsun
Onlar yalan söylemez

Sen sus!
Ellerin konuşsun

SEN ve BEN

Sen ve ben,
Aynı gökyüzünde gezen
Ama asla bir araya gelemeyen
Güneş’le Ay gibiyiz

SEVDA DEDİĞİN


Sevda dediğin ne ki;
Değince yürek yüreğe
demlenen sıcacık sevgi,

SEVDİĞİM

Sen selam verdin de ben almadım mı
Çağırsan gelirim bil be sevdiğim
Kurban ol dedin de ben olmadım mı
Bu canım senindir al be sevdiğim.

Koparmaya kıyamadığınız bir gülü koklar gibi
Midye içindeki inciyi saklar gibi
Ritmi değişen kalbinizi yoklar gibi sevin
Uzağınızdaki yakın,
Yakınınızda uzaklar gibi,
Kim ne derse desin,

SEVGİ DOKUNMAKTIR

Vazoya koyduğun gülün,
Duyamazsın kokusunu uzaktan.
Dalda duran elmanın,
Bilemezsin tadını koparmadan

SEVGİLİ

Zamansız ütopyalar yükleyerek düşlere
Dualar eder iken gerçeğe dönsün diye
Gökkuşağı kondurup ressamın paletine
Aşkın resmini çizdik seninle dört mevsimde

SEVGİNİN ELİ

Sevginin o sıcacık dost eli
Dokununca yüreğinin bam teline
Yalayıp geçince bir meltem gibi
İçindeki hüzünleri kederleri,

SEVİYORUM YAZACAĞIM

Gül kurusu akşamlarda
Topladığım yıldızlarla
Doğan güne dolunaya
Seviyorum yazacağım