Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

SUKUTUHAYAL

Gece nemrut yüzüyle şafağı öptüğünde
Hüzündür hep direnen neşeli saatlere
Fal bakarken demişti geveze bir çingene
Aşk dediğin yüreği sıkıştıran mengene

SUSARSIN

Yaşadığın her şeyin bir illüzyon,
Ve bir yanılgıdan ibaret olduğunu
anlayınca zamanla,
Ağır gelince yüreğinin yükü sırtına,

Sen kadınsın konuşamazsın bacım
Kocandır döver kaynatan söver
Sana böyle öğrettiler.
Sakın konuşma
Bizde susanı severler.

SUSMA

Susma,
konuş sevdiğim
sustukça böyle
azalıyor gün be gün içimizde

SUSTURDUN, KÜSTÜRDÜN


Dalımda şakıyan bülbül sanmıştım
Bağımda açan son gülü küstürdün
Kalmadı sevgiye aşka inancım

TABİRİ CAİZSE

Alem fırıldak olmuş
Dönüyor dört bir yana
Yalakalar saf tutmuş
Saltanat kayığında.

TEK DİLEĞİM

Sevmem karanlığı hiç
şafakta güneş,
gecede ay ışığıdır
hep aydınlığa kanat çırpan

TSUNAMİ ETKİSİ

Vurunca Tsunami yürek sahillerini
Yıkılıp talan olur aşkın kumdan kalesi.

Acımasız dalgalar döverken anıları,

TÜRKÜLERİ YAKTILAR

Türkü yakamayanlar türküleri yaktılar
Yetkililer yangını seyrederek baktılar
Yıktılar insanlığı temelinden yıktılar
Otuz yedi güzel can arşa ağıp çıktılar.

UÇAMAM

Yaralı bir kuşum ben ,
gönlünün gökyüzünde çırpınan.
Hazan rüzgarlarıyla savrularak üşümüş
gelip avcuna düşmüş.