Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Sen, hayatla oynayıp

Kaybettiğim kumarım

Gönül deryama akan,

VAZGEÇTİM

Ey sevgili sen benim
Ekmek gibi nimetim
suyum kadar azizdin

Yaşam bir maraton sürüyor koşu
Can kafeste öten muhabbet kuşu
Çıktıkça dikleşir hayat yokuşu
Yormadan bedeni sabırla huşu
Yok mu bu hayatın geri alma tuşu.

Hayatın yükünü omuzlarımda
taşımaktan bıktım yorgunum usta.

Düşlerim paramparça
aklım firarda.
Vuruldu umutlarım nöbet tutarken

Düş kaçaklarını taşıyan gece trenlerinde
Firari uykuların yolcusudur şairler.


Kulakları sağır eden sessizliğin içinde
Çığlık çığlığa doğan çocuğudur şiirler

En güzel aşk masalının isimsiz kahramanı
canı ya da cananı.
Geceyi aydınlatan gözde ışık çavlanı
aratmaz yakamozu.
Türk dili deryasında yıkanmış arı duru
büyüleyen okuru.

Gönül dergahında şiir dokudum
Hece hece nakışında sen varsın.
Aşk ilminin kitabını okudum
Sevgiliye bakışında sen varsın.

Ömür vadisinden geçen ırmağın,

Onunla göz göze gelince
Öyle güzel güldü ki bebeğim.
Tamam dedim.
Sizin olsun dünya malı.
Hatta kaşıkçı elması,
Neyleyim..

Takvimler yaprak yaprak düşerken saçlarıma.
Bir fanusun içinde sıkışınca yüreğim.
Gömerse düşlerimi kimsesizler mezarlığına.
Ve bir gün,
Hafızam ihanet edip de bana,
Olur da,unutursam sevip sevildiğimi.

*COĞRAFYASI YOKTUR ACININ VE ÖLÜMÜN...
DÜNYANIN HER YANINDA AYNIDIR ÇÜNKÜ,
GÖZYAŞININ BUĞULU SOLUK RENGİ.
GÜN GELİR BOĞULUR ELBET KENDİ GÖZYAŞINDA,
BAŞKASININ ÖLÜMÜNE GÜLÜMSEYEN EFENDİ...*