Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Bir yangın yerine döndü ülkemiz
Atiye uzanan yollar tutuştu
Tarumar edildi gönül bahçemiz
Canda yediveren güller tutuştu

Hüznün ateşinde yanarken yürek

Ömür tuvalinde mevsim sonbahar
Düşüyor takvimden sarı yapraklar
Sarmadan bedeni kara topraklar
Bir çığır açalım tut yüreğimden

Gülmüyor yüzüme sensiz aynalar

Öyle bir şiir yaz ki usta,
AŞK koksun her mısrasında,
Ama ayrılık olmasın.
Hiçbir ilacın kar etmediği yerden sar yaraları.
Zamansız kanayıp durmasın.

Huy edindin vara yoğa küsmeyi
Hüner saydın sırra kadem basmayı
Gönlüme taktığın aşktan tasmayı
Çıkarıp attırma yele sevdiğim

Bu kaçıncı gidiş kaçıncı özür

Siz hiç,
imkansız bir aşkın,
kurşunları önünden
can havliyle kaçarken,
vuruldunuz mu...

Burunları Kaf Dağın’da
ağızları kulağında.
Muzu enine yiyenler.
Kendini dev aynasında
Herkesi hakir görenler
Halka sırtını dönenler.

Zamansız aşkların mülteci düşlerinde,
Mekansız bir kuştur yürek kafeste.

Gülüşünde yüzünü aydınlatan,
Gözlerdeki o yakamozun sırrı,
Bir bakışın kıyısında saklıdır.

İYİ OYNA
Hayat oyununun rolleri belli.
Ya kahramansındır, ya da figüran
Coştur seyirciyi repliklerinle.
Yıkılsın ardından alkışla cihan

___MÜEBBET___

Dilimin ucunda sevgi sözleri
Desem dilim yanar demesem kalbim
Pusuda bekliyor aşkın gözleri
Değse gözlerime müebbet yerim.

Kaderin ördüğü sevda ağında
Ah edip çırpınan yalnız sen misin
Volkanlar patlarken gönül dağında
Lavlarında yanan yalnız sen misin

Sarıp kundaklara gönül yaranı