Ağla gönül ağla
Ağlaman gerekirdi
Yanlış hesaplarını
Sağlaman gerekirdi
Aşkın çarkı eskidi
Yağlaman gerekirdi
Tutulmuyor hiç bir şey
Kırılıp dökülüyor
Umutlar
Yitmek için doğuyor
Kaybediyorum
Oturduğumuz
Çay bahçesi
Çayların tadı
Sokakların adı
Değişti de
Sen değişmedin
Sen olmadan da
Seni sevebileceğimi ispatladım
Sensiz geçen yıllara
Seni görmediğim halde
Kimselere senin gözünle bakmadığımı
Sesimi duymadığın halde
Yaşıyorum
Ağlamakla gülmek arası
Sevmekle özlemek arası
Aşım gönül yarası
Ah! Şu gözlerinin karası
Kalbim bakışlarının
Ne ağzın var ne dilin
Ninnisiz uyut beni
Diline düştüm elin
Ne olur avut beni
Aşk yolunda yoruldum
Zaman olur
Dört duvar acıma
Acılar verir
Hiçbir odaya sığmam
Düşüncenin sonu yok
O sokak duvarlarının
Çok şey bilmesine karşılık
Sustuğunu sanıyorsun
Oysa o sokak duvarları
Bütün o günlerin tazeliğini
Yüzünü okşayan yağmurlara
Tanırlar seni tanırlar
Gözlerinde izim kaldı
Yok edemedin
Sen kalbimi vururken
Ellerinde leke kaldı
Gönlünün yokuşlarından geliyorum
Yine tırmanamadım bu defa da
Yine yorgun dönüyorum
Belki bir su bardağını bile doldurmaz
Gözlerimin senin için döktüğü yaş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!