Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Bağrımı aşk okuyla,
Delerek seviyorum.
Karşına bu korkuyla,
Gelerek seviyorum.

Sen kaçtıkça çözümden,

Dost olmayı isterken,
Düşman olduk nedense.
Mutluluğu ararken,
Pişman olduk nedense.

Kahrolsun böyle kader,

Sen hep bana çatıyorsun ama,
Senin de suçun çok, günahın var.
Hep bende hata, kusur arama,
Senin de öksüz bin bir ahın var.

Anlat ki, kalmasın hiç bilmeyen,

Role müsait,
Jönü özledim.
Sahneye ait,
Fonu özledim.

İmece filo,

Öyle güzelsin ki canım sevgilim,
Şaşırdım nerenden neyinden öpsem.
Bu hasret içinde ben, ben değilim,
Müsaade ettiğin yerinden öpsem.

Bir gece yarısı kapını çalıp,

Görmek için, sevmek için ormanı,
Bir piknik yerine gitmemiz yeter.
Ormandadır miski-amber harmanı,
Izgarayı köze sürmemiz yeter.

Ormandadır, kurdun, kuş’un yuvası;

Her sabah o yola doğru koşarken,
Gönlüm Ummanlarla boğuşur tatlım.
İki beden bir tek kalpte yaşarken,
Ölsek de ruhumuz buluşur tatlım.

Sen camlarda kaldın, bense yollarda,

Benimde bir zamanlar gönlüm bahardı,
Soldurdu bak soldurdu o zalim eller.
Benimde gonca, gonca güllerim vardı,
Yoldurdu bak, yoldurdu o zalim eller.

İçimdeki şu ahu-zardan habersiz,

Bu öfke, bu kin yumağı,
Bir gün çürür Ozan Arif.
Korumuzla bu buz dağı,
Er geç erir Ozan Arif.

Katır, güvercin, ok, arı;

Vurma hey ozanım sazın teline,
İçinde milletin tutkusu yoksa.
Çalarsın, söylersin kendi haline,
Toplumun sevinci, kuşkusu yoksa.

Herkes istediği makamdan vursun,