Bir baharım vardı
Dem’inde soldurdun açmayan çiçeklerimi
Kanlı bir ihtilal gibi indin tepeme
En hoyrat çağlarımı
Harcadın,tutamadım akıp giden gençliğimi
Veryansın etme boşuna ey gönül !
Gecedir karanlığımı kapatan
Rüzgarın estikçe salladığı
Ardımca uzattığı derin bir sızıyım
Yapraklarım gövdemden daha uzun
Hadi uyan artık masallardaki görkemli Anka kuşu
Uyan gökteki yıldızın yerdeki parıltısı
Sana bakınca mı görüyorum karanlığı ?
Ellerini tutunca mı üşüyorum ?
Hayır Bella
Bu böyle olmamalı
Hadi çık rüyamdan
Ben bir kere düştüm yoluna
Karanlıktım,sisliydim
Çok akşamdı ışıksızdım
Üstelik bahardan yeni çıkmışım
Kapalı havalara alışıksızdım
Ben bu sabahları hiç sevmedim anne
Düşecek üstüme
Dağıtacak baharlarımı
Hep o sırdaş dostlukların bıraktığı sıcaklığı
Alnımdan süzülen helal teri
Daha soğutmadan
Kalbimi bir kırlangıç bildim
Kanatlandım deniz aşırı
Bir sabahın koynunda durdum
Selamladım güneşi ovaları
Günün mahmurluğuna kapıldım
Bahar kokulu tomurcukların
Dilimde uğuldayan yazdan kalma bir türkü
Sıradağların esenliği gök kubbenin altında tatlı bir esinti
Gözlerimi perdeleyen en yüce duyguların verdiği sevi
Şimdi sana aralıyorum bu serkeş kapıyı
Bu hezeyan
Bu can artığı sitemleri
Ne sevdalardan geçtim ben
Eğlendim,güldüm,ağladım,sevdim
Nice hasretler çektim
Gecenin yorgun saatlerinde kuytulara sığındım
Akşam çöker bulutlar ıslanır
Dişimde sarısıyla kalıplaşmış
Zifir cigaram
Gözlerim hep tavanda
Alnıma vurur yıldızlar
Günler böyle geçer gider
Bir daha konuşamayacağımı bildiğim sana
Her gün biraz biraz susuyorum
Dilimin ucunda dikenli kelimeler yuvarlıyorum
Parçalıyorum sana dair söylenecek ne varsa
Susuşlarım büyüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!