he canım
sordun madem
diyeyim usul usul
sana
şiirini yazayım yılların
gökyüzünün akşam lacivertinden düşen
Bir gecelik ay ışığı
Bir avuç yakamoz
Yeşilinde demlenmek isterim
Gümüşünde çimmek
Bir isparoz çırpınır
Ulan iflahsızlar
Başkaldırısıydı yoksulluğa ortak kavlimiz
Hep birlikte idik
Öyle mi
Kardeşçeydi varsıllar
cimriymiş aşkın sahipleri
demirdenmiş yürekleri
erişmek istedim
göğe çektim beni
kendi ellerimle beni
öyle de oldu on binlerce yıldır
cennete çevirelim dendi
ve hep
Bir kaldırım taşı kadar değilmişim şu şehirde
Denizle dalgayla yağmurla
Ve güneşle
Ve insanlarla oynaşır
Bilmem kaç asırdır döşeli
Olamıyorum onlar kadar
Bazen verilen değerin ne denli fazla olduğuna karar verirse insan
Bilmeli ki,verdiği fazla değerin kendisine vereceği tek şeydir hüsran...
Anamızın bazı tekerlemelerini
Derdi de anlamazdık o zamanlar
Yıllar sonra her banyodaydı sözlerin şifası
Anladık
Anlatmaya yeltendik
Sürçmüyor dilimiz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!