Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Kaydırdılar merkezinden bu çağı
Düşen taşı gediğine koy dunmu?
Tecelliden parçalandı TÛR dağı
Halkedenin dediğine uydun mu?

Gönül meftun doğru, güzel, iyiye

Olmaz, olmaz bu ülkede erenler
Olmazlar külhanda yandığındandır
Hasıraltından mısırı görenler
Küheylan atına bindiğindendir

Derliler velîye derler ki deli

Mahlûkatın içinde en zekisi şeytandır
İşte o zekâ ile amelleri isyândır
Bidayette Allâh’ı en çok seven bir cindir
Velâkin zekâsından âkibeti hüsrândır

Akıncılar şahıyızdır Karacamla akındayız akında
Zülfikârlar çekildiler yok oldular bu kında
Ehli salip encamına erecektir yakında
Tekbir ile Besmeleyle vur kâfirelere, yok emân

Allah razı olsun benden sonra ikinci deli karacamdan Hakîkatleri süzerek meydana döktü alaçamdan

Yakmakla yakmamak ateşin işi
Emri aldığında dumanı çıksın
Âşkı ilim kül eyliyor dervişi
Yanıp kavruldukça gümanı çıksın

Projeyi başhahamlar çiziyor

NEYE, NİÇİN, NE DİYE, AKROSTİJ!

 LLÂH’ın kürrei arzı tamiri
R ABB’lığına tazim,beyti Mamûru
Ş irki isyânı ilk Habil etmişti
I khâr’a, kavmiyle oğlu gitmişti

B irdir Ellâh tekliğinde şüphe yok
E zelden temele salınmıştır kök
S ökebilirseniz müşrikanlar, sök
M evlâmız gânidir kulun eder tok
E den, kendi kendisini beşer, çok
L âyüselin emriyle seyrediyor Fok

Yaratanın lütfettiği harika
Esrarı ilâhi kulda değil mi?
Dişi-erkek alâmetifarika,
Cins-i farikalar kılda değil mi?

Habibi kibriyanın şefaati

Müslümanı yalan bilmez tanırdım
Süslümandır bile bile aldandım
Müslüman diyerek hep inanırdım
Bal akan zehirli dile aldandım

İşte benim için, için yandığım

Yüz yıldır uyursun Âlîşan; uyan!
Devr-i Felek hitâm buldu dediler
Düşman içeride sır değil a’yân
Beslediğin hain kuldu dediler

Dikkât dikkât dikkât dikkât diyorum