Kün fe Yekûn dediğinde Yaratan
Hakikatın zıddı yalanlara bak
Gemileri yürüttürür karadan
Su içinde yatık kalanlara bak
Dilerse, Deryayı kuru çöl eder
KARGANIN ZİKİRİ HAKK’TIR
Gençlik çağı sam yelidir can, size
Saksağanlar pirim vermez öküze
Şeytanı taşlarken tefekkür eyle
İnci delmek verildi kısmetsize
Güzellerin güzeli
Nur gibi geldi bana
Sahibinim ezeli
Der gibi geldi bana
Cevherden vurur yama
Çıktık ulvî cihâda
Girmek yoktur hanına
Dönüş olmaz dahada
Yakışmaz ki şanına
Deki: ahmaksın, bönsün
Türk ekmeği ye yip türk suyu içen
Türk kimlikli ayak bağı demişler
Testereyle Zekeriyyâyı biçen (s.a.v)
Türk kimlikli yanık yağı demişler
Arifanlar bizden hakikat bekler
Esrarı duygu his dert değil gönül
Cennet dili konuşuyor bebekler
Mahzun biçareler sert değil gönül
Bu ahvâlde naza falan yer mi var?
Allâh düşmanına aid binâda
Beyt-i firavuna tasa idim ben
Mukaddes kıldığı Tûri sinâda
Hakka! Kelimullâh Mûsâ idim ben
Desin bana, inceleyip dehrini
Tatlı dil güler yüz değildir lâkin
Beni aldatırsın puş demiyorum
Karşımdaki şahsı, sahibi dinin
Gibi bildiğimden koş demiyorum
Üçyüz yıldır tuzaklarla hemhâlim
Dermanımı kesip perişan etme
Masiyet defterim dürme Sevdiğim
Dedin; “haddini bil, ileri gitme”
Âşıkın boynunu burma Sevdiğim
Küteldikten sonra yülenenleri
Mümbit arazileri Ey yüce Türk Milleti
Zillet değil mi sana haçlıların sürüşü
Sığır çobanı taktı boynuna bu zilleti
Ülkeler işgal etmek Yahudilik görüşü
Yahudi ama ri ka katillerin başısın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!