Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Uzanıp giden yorgun yollar
Ne gün geçiyor, nede yıllar
Gitmek istiyorum sılama
Geçit vermiyor karlı dağlar

Sığındım kayaç kayalara

Güzelliğin ışık seli. Ay sarmış gözlerini
Sana sarılasım var! Delice, Kerem gibi
Ağlayışı güzel, gülüşü, yüreği güzel
Sular gibi akıyor bakışların sel gibi

Ben ne eyleyim sarayı, ne eyleyim köşkü

Derin acılarımla yuruyorum
Bitmeyen şu yollar, yordu beni
Kır at değilim menzile varayım
Vakit hayli dar, ömrüm yordu beni

Ne yüzüm güldü, ne sılaya vardım

Şu masmavi Temmuz ayında, sabaha ulaşacak gecede
Sinemi yarıp geçen mihnetten
Katre, katre sessizce
İçime damlıyan
Sukuta ermiş
Karanlığın kanatından

Güneş ışıkları Sofu’ları bürüdü, Şile doymuyor kızıllığa
Akşama ramak kala
Bu kumsalı bol masmavi denizi
Sahilleri yemyeşil şirin kent
Aklımı başımda alırken
Ağlayan Kayalar

Yoksuluk çok zordur, derdi çekilmez
Sömürüenlerin zulmü affedilmez
Zoru yaşıyoruz, ah çekiyoruz
Huzur olmayınca bade içilmez

Çağlayan yoksulluk, durmak bilmiyor

Baharlarda açılan son güldü, her bir dağın zirvesinde görünen
Göz kamaştıran
Renklerin en güzeline bürünmüş
Buse tadından
Ay gibi parıldayan
O gül kokulu

Bir koşuşmadır bir koşuşma, yaşamla ölüm arasında
Umuda
Gönüle
Gölge düşmesin
Yüreğindeki
Sevgi tükenmesin

Bügün “şairim eşitliktir” diyen, Simvanalı Şey Bedrettin’im
Masmavi göğü saran gri, siyah bulutlar altında
Çürümeye, yok olmaya yüz tutmuş
Taht, taç, saray, saltanat için
Kardeş kardeşi öldüren
Halkı

Bir yanda dert, bir yanda yoksulluk
Çilen akıyor oluk-oluk
Ey feryat-figan eden gönül
Benizin sararmış, rengin soluk

Ne ocak kalmış ne yuvalar