Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dilsiz coğrafyada doğan çocuğum
Felek tuzağına düşürdün beni
Çocukluk yüreğim kan gölüne döndü
Üstüme yürüdün, sen yaktın beni

Ciğerlerim söküldü, dert dopdoluyum

Çocuk olmak istiyorum, seken kurşunlarla yaralanmamış
Obüslerle, yıkılan duvarların altında ezilmeyen
Evleri hiç yakılmış, yıkılmış virane olmamış
Sokaklarından ölümcül tankların geçmediği
Dağlarından barut değil
Menekşe kokan

Şairlere şiirler yazdıracak kadar ilham kaynağı
Acının panzehiri
Gülüşüne yürek katıp
Çağıl, çağıl çağlayan
Umutsuzlara umut
Güllere

Yüreğime serinlik düşüren, tarifsiz toprak kokan ellerinde
Geceye-gündüze ve rüzgâra aldırmadan
Dağ-bayır demeden
Yaban otlara, çakıllara
Her türden zorluğa rağmen
Yılmadan

Gözleri yıldız-yıldız, yüreği deniz, elleri umut taşıyan
Emeğin özgürleşmesi için uzanan yolda
Bağrında ki güzellikler
Özgürlüğe
Kök salan

Ji min re ma kul û derdê girane
Mîna keser û xema bêkesane
Dem jî min re keder û nexweşî ye
Wek koçberîya gelê me Kurdane

Li min re tengasî ye û qirîne

Düğünü mahşere kalan! Ölümü dertli bir destan olan
Mirsevdim, yıllardır dağ başındasın
Masmavi gökyüzü altında
Baharı
Çiçekler açan
Sonbaharı

Umutlarım kırık, gözlerim yaşlı, geceler uzun
Bu senede içim paramparça
Yâri sormayın bana
O şimdi
Zindanlarda
Ancak

Günlerdir şu yolları yürüyorum
Aldım başımı geçip gidiyorum
Zalim feleğin yüzünden gülmedim
Gelmeyen yaz, bahara ağlıyorum

Yol vermiyor, karlı, dumanlı dağlar

Senin sevgin gönlümde filizlendi
Sana boran, sana ayaz değmesin
Kokulardan en güzel koku senin
Sen benim mor orkide çiçeğimsin

Güzel Maraş'ın Geban yaylasının