Meçhul Pazarlar Şiiri - Umut Ilgın

Yarından firari, kimliği meçhul pazarlar,
Anılar kül tablasında ziyan, anılar katil,
Üstelik bütün ihtişamıyla sevdaya kail,
Ve Eylül'ün göğsünde sırılsıklam tek fail.
​Vakit mahkûm yasını tutarken yelkovanın,
Hazana dem vurur şerefe kalkan kadehler,
Yankılanırken masada söylenen yalanlar,
O illet duyguda belirir sayısız sahil.
​Kırık bir düş yumağı çözülürken gecede,
Fetvası verilirdi yalnızlığın kaderde,
İçe çekilenler buluşurken hecelerde,
Köze düşmüş yürek şimdi yokluğunda zail.
​Derinlerde bir sızı sönmeyen dünden kalan,
Saatler küskün kaosla beslenirken zaman,
Vurgun yemiş yakamozlar o denizden artan,
Kükrüyor sessizlik boğuyor isyanı zelil.
​Uzanırken gölgeler ruhuna işlenir kış,
Sırt döner aynalar silinir o eşsiz nakış,
Tutulur akıl kıyametin olur son bakış,
Anımsarken geçmişi artık kalırsın melil.
​Talan olur umutlar saklanır sezgilerden,
İstese de kurtulamaz mağrur ezgilerden,
Keser de damarını söylemez eskilerden,
Yakılan türkülerin Azrailiydi menzil.
​Devşirme düşlere sıkılan son mermi gibi,
Ötelenmekteki yangınlar cehennem dibi,
Kanayan yaraların kimsesizdir sahibi,
Sen bilmesen de öğretirler bir gün ey sefil.