Meçhul Kadın Şiiri - Serhat Aygün Tüfekçi

Millî Mücadele Kadın Kahramanlarına

Bu sabah bir kadın geçti sokaktan,
Yollar çisil çisil yağmurları içmişti.
Kim bilir nereden, ne zaman?
Hangi kudret, hayattan
Ona bir rol biçmişti.

Bu sabah bir kadın geçti sokaktan;
Sevilen mi, seven mi, sevilecek mi?
Uzak diyarlardan gelen yok,
Yolcular son azıklarını bitirmiş bilirim.
Rüzgâr böyle amansız estikçe,

Toprak tohumlara mı küstü?
Fidanlar devrilecek mi?
Bahar gelmiş, yaz gelmiş ne çıkar;
Bu kadının bağrında semizlenip
Cihan devleti büyüten
Koca çınarlar dirilecek mi?

Bu sabah bir kadın geçti sokaktan,
Dörtnala akıncılar gördüm;
Şahin bakışlı, civanmert yiğitler...
Vatanın bağrından kan damladıkça,
Ebrehe misali ordular saldırsın;
Ta dağlara çekilmiş insanlar,
Bir bayrak nefes aldıkça,
Duman tüttürdükçe kızıl evler;
Bir gün yiğitler gaipten gelerek vatan için,
İman için can verecekler.

Bu sabah bir kadın geçti sokaktan,
Yürüdü ağır adımlarla mevsimlerin peşinden.
Geçtiğin o şanlı çağdan getir bize,
Bizi biz yapanları;
Nene Hatun'u! Kara Fatma'yı! Şerife Bacı'yı!
Çocuklar kahraman anaların
Terbiyesiyle adamlaşır.
Hangi adam kılıcının gölgesinde
Vatan yetiştirebilir?
Kim ufuktan getirebilir mazimizi?
Sen! Sen! Sadece sen...

Bir sabah o kadın geçmedi sokaktan,
Gelir mi, gelmez mi bilinmez.
Şehirler, evler kifayetsiz bacım;
Öyle nakışladın ki şanını göklere,
Diller anmasa da,
İnsanoğlu unutsa da

Yüce Kader'in imzasındasın;
Silinmez!
Artık dönsen de olur,
Dönmesen de...
Sevilsen de olur,
Sevilmesen de...

Serhat Aygün Tüfekçi