Meçhul Asker Şiiri - Serhat Aygün Tüfekçi

(O meşum günlerde)

Elinde mavzeri, virane yoldan
Gidiyor bir asker Fizan’a doğru.
Bir çift göz bakınır onun ardından;
Sordu: "Hey, nereye? Ne yana doğru?"

Belki sevdiğiydi ya da nişanlı,
Alevli gözleri kor gibi kanlı.
"Senden daha güzel, çok ulvi, şanlı...
Yol göründü" dedi, "Turan’a doğru!"

"İstemem ardımdan ağıtlar yakan,
'Sevdiğim dön' diye yollara bakan.
Bir şimşek misali ufukta çakan
Billur sütunlardan imana doğru!"

Gitti meçhul asker, bakmadı geri;
Hatırası kaldı ayak izleri.
Sanki bir ilahi sesti: "İleri!"
Gel diye çağıran vatana doğru!

Sular deşer gider küfrün bendini,
Yiğidin yüceltmiş iman fendini.
Gökkubbe alkışlar artık kendini,
Ağuşunu açmış sultana doğru!

Üzülme, başını dik tut ey kızım!
Benimdir kederin, benimdir sızım.
Bak onun yoldaşı kutup yıldızım,
Nurdan kandillerle atana doğru!

Bir yanda Muhammed, bir yanda İsa!
Bir yanda Alparslan, bir yanda Fatih!
Olmasın gönlünde ne hüzün, tasa;
Ona makber oldu bin yıllık tarih,
Vatan toprağında yatana doğru!
Bayrağa kanını katana doğru!

Serhat Aygün Tüfekçi