Nerde bakışların?
Nerde?
Bir oyundur girdiğim
Bir gırdap
Çıkmak zor, işin içinden
O saf gülüşün
Her gün doğan güneşte, bir sır saklıdır,
Her şey defterde kayitlidir
Düşen yaprak, esen rüzgâr,
Hepsi kaderin yazgısıdır.
Saniyelik görüş olsa da,
İçimde koptu fırtınalar.
Büyüdü gözümde dağlar kadar,
Bir bakış yetti darmadağın olmaya.
Bir ürperti kapladı içimi,
Ne çare ki bu akan zaman ,
sensiz dönecek,
Sonsuz görmeyecek sem,
bu hayat neye yarar
Artık seni bir daha,
hiç görmedıkten sonra,
Duyulmuyor çoğu kez
Kadınların başına gelen
Koruma tedbiri almış…
Yinede durmadan baskı, durmadan eziyet,
Gün yüzü görmemiş evinde.
Nasıl kolayca kıyabiliyorsunuz Annelere
insan değilmisiniz sız yoksa
Allahın yaratiğı en değerli varlığa
Nasıl kıyabiliyorsunuz
karınca gibi çalışan
Durmadan her işe koşan
Bu coşkunla yeri göğü inletin,
Niçin hazin hazin böyle akarsın?
Çağlayan ben miyim, yoksa sen misin,
Sabırsızca tüm bendleri yıkarsın?
Neden içimde tutuşuyor her şey?
Sakladım, bastırdım,
Unuttum sandım...
Ama vuslat arzusu
Kök saldı en derinlere.
Anlatamadığım bir şey var içimde,
Ne kelime yeter, ne de gözyaşlarım
Adını bilmiyorum
Ama bir boşluk var,
Kalbimin tam ortasına yerleşen
Düşündüm yine durmadan,
Bir kalbe sığmayan gökyüzünü
Taşımak gibi.
Adını her andığımda
Dünyam duruyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!