Ruhuma dokundu gözler,
Gönlüme doldu bir coşku.
Sonsuz özlem, derin hüzün,
İçime düştü bir iz...
Nasıl bir duygudur içim eridi
kalemle yazılmaz,dile dökülmez
Gözümde büyüyen o bir dev idi
Hayalımden gitmez,Aklımdan çıkmaz
Adında zerafet,ne güzel uymuş
Bir bilinmezliktir,ortada duran.
Gözlerimiz doymadı,doymaz da.
Dualar boşluğa uzanır…
Eller havada kalır…
Ya da bize öyle gelir.
Birer güzel kuğu gibi geldiler
İnce,nazik çok kibar göründüler
Sekerek yavaş yanıma vardılar
Kalbimi tam ortasından yardılar.
sanki küçük dağları onlar yaratı
Bir hava bir cilve bakış atılar
Baldan tatlı olan huyu,
İşlendi kalbime benim.
Ne bir gün aklımdan gitti
Nede hayalimdan çıkt
Eksikti göğe yükselen, dualarım
Taşımak zor oldu bu yükün ağırlığını
Kaldım kendimle, karanlık dehlizlerde
Geçmişimle geleceğim hesaplaşmakta.
Saf bir altın olacaktım ki
Karacadağ patlamiş volkanik dağ
Dedelerımızın koçeri dedikleri yer.
Diyarbakır,mardin urfa arası dizilen
Yüksek tepelerı,
Serin yaylaları, Akan soğuk sulları
İçinde kilimler dizilmiş kıl çadırları
Onu gördüğüm günden beri
Gökyüzü çöktü üstüme,
Yeryüzü dar gelir oldu,
Hayır mı, şer mi bilmem.
Akşamüstü dür, karanlık basmak üzere
Acı bir hüzün çökmüş üstüme bugün
İçimde açılan yara çok derin
Karamsar ruh haliyle bakıyorum
Kalp paramparça olmuş esaretinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!