Neredeyse resmini benzetiyorum herkese,
Hatırladıkça kalbim yerinden fırlıyor.
Kimi görsem, gözlerinde onu arıyorum,
Heyecandan duramıyorum yerimde.
Kelimeler hiç yetmez anlatmaya vasfını
Hiç kimse dolduramaz bu dünyada yerini
Yanımda olmuşsun sen altın gibi değerli
Yıkıldım senin için göründüğünden beri
unutmam mümkün müdür senın güzel adını
Sen kimsin ki seni tanıyamadım
onun için öldüğüm sen değilsin
Çöldeki Ceylan'dan daha güzel kız
Melekler gibi olan sen değilsin
Arasamda bulamamki ben onu
En çok hayal öldürür insanı,
Yarımyamalak esen rüzgâr
Büyüyememiş ahtapot gibi
yuva kurmuş beyinde.
Bilinmeyen gizemde
Ben biraz geceyim,
biraz kırık bir sokak lambası.
İçimde susarak büyüyen
eski bir şehir saklı
Duygularım
Kış geliyor…
Her adımda daha fazla soğuyor dünya.
Her yer bembeyaz;
soğuğun saltanatı çoktan kurulmuş.
Yeni bir güne uyanıyorum,
yine de içimde eski bir üşüme var.
Kıyametin işaretleri bir bir görünür,
Allah’ın sözleri vakti gelince belirir
Çoğu işaret sanki çıktı bugün gerçekten
Vahşet diz boyu sanki yaklaştı alamet
Kim giderse önce onun için başlar kiyamet
Sekiz Eylül gerçekten kara bir gün
Katledilen tüm yaşıtları gibi
O daha küçük bebek
Daha okul okuyacaktı
uçurtma uçurtacaktı
Dün kombimizi yaptı
Kombici.
Bir dolap içinde normal bir kutu.
Ayarı var oynarsın
Dışarda sıradan bir kutu
Karanlık gölgeler gibidir ruhları onların
İçi başka saz çalar, dişi başka saz çalar
Yılanı deliğinden çıkarır linsanları onlar
İşleri güçleri hep hile kurmak hep oyun
Sanki bu kalemundur,değişir hemen şekli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!