Bu coşkunla yeri göğü inletin,
Niçin hazin hazin böyle akarsın?
Çağlayan ben miyim, yoksa sen misin,
Sabırsızca tüm bendleri yıkarsın?
Nedir senin bu telaşın, figanın,
Niçin her yere savrulup yanarsın?
Uzak diyarlardan haber getirdin,
Yoksa beni dertten derde salarsın?
Düşen yaprak gibi savrulup gittin,
Giden rüzgâr mıdır, yoksa sen misin?
Beni böyle derde koyanı gördüm,
Özleminden içimi yakanı gördüm.
Gecenin koynunda bir ışık söndü,
Kim bilecek hangi hüzne büründü?
Sessiz özlemini içime gömdü,
Aylar, yıllar geçse de sönmez bu ateş.
Bir damla suyundan yüzüme akıt,
Belki ferahlatıp huzur katarsın.
İçimde büyüyen derin sızıya,
Belki merhem olup huzur yayarsın.
mesakin-01/04/2025
Me Sak
Kayıt Tarihi : 1.04.2025 15:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!