Maviye dönüş Şiiri - Can Elif

Belki kırıldık,
belki sustuk,
belki de zaman bizi
birbirimizden biraz uzak tuttu…

Ama şimdi anlıyorum;
bazı duygular mesafeyle bitmiyor,
aksine insanın içinde
daha da güzelleşiyor.

Sen “Mavi” dedin ya…
Ben de seni
içimde hep güzel bir yerde tutmuşum.
Belki adını koymadan,
belki kendime bile söylemeden…

Şimdi yeniden karşılaşınca
anladım ki
bazı yollar gerçekten
yeniden kesişmek için ayrılıyormuş.

Geçmişi değiştiremeyiz,
ama önümüzde güzel bir yol varsa
neden yeniden yürümeyelim?

Bu kez kırmadan,
incitmeden,
acele etmeden…

Sadece birbirimizi anlayarak,
gülümseyerek
ve geçmişte yarım kalan
güzel şeylere bir şans vererek…

Belki de bizim hikâyemiz
bitmedi hiç.
Sadece en güzel yerinden
yeniden başlamak için
biraz bekledi.

Ve iyi ki yeniden çıktın karşıma…
Çünkü bazı insanlar
hayata bir kez değil,
doğru zamanda yeniden gelir.